Posle više od decenije nekontrolisanih urbanih i kulturnih procesa, stekli su se uslovi za početak strateškog pozicioniranja Srbije unutar šireg političkog, ekonomskog i društvenog konteksta. Istovremeno otvoren ka globalnim kulturnim tokovima i specifičan po neformalnom “balkanskom” modusu komunikacije sa svetom, Beograd ima realnu mogućnost da postane regionalni centar slobodne kreativne misli. Zbog svoje večne egzistencije izmedju polariteta - kosmopolitski i provincijski, univerzalan i autentican - Beograd predstavlja idealan poligon traganja za odgovorima na pitanja:
Kako u uslovima globalne tržišne ekonomije očuvati ideju kulturološkog, regionalnog, nacionalnog i ličnog identiteta? Kako dizajn može da doprinese reanimaciji pozitivnog imidža postmiloševićevske Srbije?
Suočimo se sa činjenicom da se Srbija nalazi u procepu – postoje ideje i potencijal za razvoj koncepcijski snažnih brendova, ali menadžment domaćih kompanija još uvek ne uočava moć savremenog dizajna kao katalizatora za uspešno poslovanje na lokalnom i svetskom trzištu. Pod izgovorom nerazvijene lokalne ekonomije izostaje ulaganje u tehnološke inovacije, dizajnerske eksperimente, testiranje novih materijala i izradu prototipova, što direktno ometa razvoj discipline industrijskog dizajna, smanjuje konkurentnost proizvoda i limitira kompanije na lokalno trzište.
Prihvatajući dizajn kao oblik poslovne i diplomatske komunikacije, angažujući ga kao efektivnu alatku u oblikovanju fizičke i metafizičke slike društva, domaće kompanije za kratko vreme mogu doprineti činjenici da Srbija postane relevantna turistička i poslovna destinacija u svetskim okvirima. Uz kvalitet, originalan dizajn može biti presudni faktor u plasiranju domaćih brendova na kompetetivno globalno tržište, dajući lokalnoj privredi ulogu ambasadora domaće kreativnosti.
Entuzijastično učešće nekoliko najuspešnijih svetskih inudstrijskih dizajnera na prvoj Beogradskoj nedelji dizajna jasno reflektuje zainteresovanost svetske javnosti za Beograd kao potencijalni kreativni i poslovni centar. Svojim projektima za relativno mlade kompanije koje tek treba da se dokažu na svetskom tržištu, Pesce, Lovegrove, Rashid, Grčići Velchovsky ilustrovaće simbiotički odnos izmedju kvalitetnog proizvoda i promišljene brend strategije, koji daje dvostruko dobre rezultate – gradi prepoznatljiv imidž kompanije što se odražava na njen profit, dok istovremeno promoviše društveni značaj dizajnerske discipline, kao i kulturnog konteksta u kome je dizajn nastao. Konzumentima, tvrde protagonisti nekoliko stotina “success” dizajnerskih prica, više nije važno gde je proizvod fizički nastao, već odakle dolazi kompanija koja ga lansira, gde se rađa ideja, ko potpisuje dizajn i kakvu poruku šalje u svet.
Usled tendencije ka negiranju svakog prethodnog ideološkog sistema i njegovih obeležja, spadamo u zemlje bez kontinuirane dizajnerske tradicije. Kao i ostalim segmentima društva, dizajnu u Srbiji je potrebna rehabilitacija. Proizvodi sa potpisom “designed in Serbia” koji odražavaju objektivan odnos prema prošlosti kroz analizu nasleđa, interpetiraju lokalne elemente kroz nove forme i materijale - mogu svetskom tržištu, uvek gladnom različitosti, da pruže nešto novo i doprinesu izgradnji prepoznatljivog kulturološkog identiteta regiona i van njegovih granica.
Aktivnosti srpskih dizajnera na vodećim kreativnim pozicijama renomiranih svetskih kompanija vec predstavljaju značajan doprinos rušenju tabua o “lošem genetskom zapisu” sa ovih prostora. Njihovi radovi otkriće nam koliko je značajna nit koja povezuje kulturno nasleđe, brand platformu, industrijski i grafički dizajn, enterijer i arhitekturu u celovit kreativni proces. Kroz iskustva Saše Lakića, Branka Lukića, Jelene Mijanović i Srdjana Jovanovića Weissa, skrenućemo pažnju na brojne procese koji su posredno ili direktno obeležili poslednju deceniju razvoja srpske kreativne misli, od intelektualnog egzila, do uspešnog etabliranja nasih kreativaca na međunarodnoj sceni.